De keuze tussen freediving en duiken voor het fotograferen van zeediven hangt af van wat je fotografeert, waar je het fotografeert en wat voor soort foto's je wilt maken.
Stilte is het grootste voordeel. Geen luchtbellen, geen mechanisch geluid, geen sissende regelaars. Zeedieren schrikken veel minder van een stille freediver dan van een duiker die bubbels produceert. Dit is vooral van belang voor schichtige soorten zoals dolfijnen, haaien en pelagische soorten.
Mobiliteit is het tweede voordeel. Je kunt naar beneden vallen, foto's maken, aan de oppervlakte komen, verplaatsen en snel herhalen. Geen decompressielimieten, geen berekeningen van de bodemtijd, geen tankgewicht. Je bent licht, snel en wendbaar.
De invalshoeken zijn beter. Voor veel van de beste natuurfoto's moet je van onderaf fotograferen of van een laag niveau fotograferen. Duikers creëren bubbels die opstijgen en de dieren erboven storen. Freedivers kunnen zonder dat probleem van onderaf naderen.
Natuurlijk licht werkt beter op kleine diepten. Het meeste freediven gebeurt in het bereik van 5-20 meter waar het zonlicht nog steeds goed doordringt. Kleuren blijven levendig zonder veel kunstlicht.
De tijd is beperkt. Zelfs ervaren freedivers krijgen slechts 1-3 minuten per duik, vaak minder als je rekening houdt met afdaling, positionering en schieten. Dit maakt natuurfotografie voor patiënten moeilijk. Je krijgt korte momenten, geen uitgebreide sessies.
De diepte is beperkt. Recreatief freediven is zelden hoger dan 30 meter, en de meeste natuurfotografie gebeurt ondieper. Dieplevende soorten of dieren die de voorkeur geven aan diepten van meer dan 40 meter zijn buiten bereik.
De uitrusting is minimaal. Je bent beperkt tot wat je kunt dragen en bedienen terwijl je je adem inhouden. Dat betekent meestal een compactcamera of spiegelloze camera in een behuizing, misschien een kleine flitser. Grote professionele opstellingen met dubbele flitsers en zware lenzen worden onpraktisch.
De fysieke vraag is groot. Freediven vereist fitness, training en comfort waarbij je je adem moet inhouden. Niet iedereen kan dit, en vermoeidheid treedt snel op als je gedurende de dag herhaaldelijk duikt.
De tijd is onbeperkt (zonder decompressielimieten). Je kunt 30-60 minuten aan een enkele duik besteden, geduldig wachten op het juiste moment, het gedrag observeren en honderden foto's maken. Dit is cruciaal voor macrofotografie of wanneer u voorzichtige dieren fotografeert die tijd nodig hebben om zich aan uw aanwezigheid aan te passen.
De toegang tot de diepte is groter. Duiken opent veilig diepten tot meer dan 40 meter. Diepe riffen, wrakken en pelagische soorten die dieper water doorkruisen, worden toegankelijk.
De flexibiliteit van de uitrusting is totaal. Je kunt grote spiegelloze systemen fotograferen met dubbele flitsers, groothoekkoepels en opstellingen met veel licht. Het water ondersteunt het gewicht, dus je wordt niet beperkt door wat je fysiek aankunt tijdens het freediven.
Stabiliteit is beter voor macrowerk. Met scubaduiken is het makkelijker om roerloos te zweven voor macro-opnamen. Dankzij het neutrale drijfvermogen kun je kleine onderwerpen nauwkeurig in positie houden en in beeld brengen. Freediven maakt dit bijna onmogelijk omdat je constant aan het zinken bent of aan de oppervlakte komt.
Bubbels maken dieren bang. Het geluid en de visuele verstoring van uitlaatbellen maken het voor veel soorten moeilijk om dichtbij te komen. Haaien, roggen en walvisachtigen houden vaak afstand van duikers.
Bulk en gewicht verminderen de mobiliteit. Duikuitrusting is zwaar en omslachtig. Snelle herpositionering, snelle beklimmingen en afdalingen en het achtervolgen van mobiele dieren worden moeilijk. Je bent langzamer en minder wendbaar dan freedivers.
Opleiding en kosten zijn hoger. Duiken vereist certificering, huur of bezit van uitrusting, tankvullingen en vaak bootkosten. Voor freediving heb je alleen vinnen, een masker en een wetsuit nodig.
Pelagische dieren (haaien, dolfijnen, walvissen, tonijn): Freediving wint. Deze dieren zijn gevoelig voor luchtbellen en bewegen zich snel. De stilte en mobiliteit van freediving maken ontmoetingen waarschijnlijker.
Macro (naaktslakken, garnalen, kleine rifdieren): Scuba wint. Je hebt tijd en stabiliteit nodig om je te concentreren op kleine onderwerpen. Freediving geeft jou ook niets.
Rifscènes en landschappen: Scuba wint. U wilt tijd hebben om te componeren, de belichting aan te passen en te wachten tot de vissen in beeld komen. De verlengde bodemtijd van Scuba helpt.
Mantaroggen en walvishaaien: Freediving wint. Deze vriendelijke reuzen zijn aanspreekbaar maar geven de voorkeur aan rustige zwemmers. De snorkeldiepte (0-10 m) is perfect voor freediven.
Wrakken en diepe riffen: Scuba wint. Dieptetoegang is essentieel en je hebt tijd nodig om opnamen te verkennen en samen te stellen in complexe omgevingen.
Ja, en veel professionele onderwaterfotografen doen dat. Gebruik freediving voor pelagische ontmoetingen en snel bewegende dieren in het wild. Gebruik duiken voor macrowerk, rifdocumentatie en diepe onderwerpen. Stem de techniek af op het onderwerp en de omstandigheden.
Als je net begint, leer dan eerst duiken. Het is toegankelijker, veiliger voor beginners en geeft je een basis in de basisprincipes van onderwaterfotografie. Voeg later freediving toe als je je comfortabel onder water voelt en klaar bent om meer uitdagende onderwerpen te achtervolgen.
